O nominację dla najlepszego debiutu fonograficznego rywalizowało:

• 45 artystów muzyki rozrywkowej,
• 15 artystów muzyki poważnej 
• 6 muzyków jazzowych.

KATEGORIE w edycji FRYDERYK 2011
 21 w sekcji Muzyki Rozrywkowej

Kategorie albumowe: Album Roku Blues, Album Roku Folk/Muzyka Świata, Album Roku HIP HOP/R&B/ Reggae, Album Roku Muzyka Alternatywna, Album Roku Muzyka Klubowa i Elektroniczna, Album Roku Piosenka Poetycka, Album Roku Pop, Album Roku Rock, Album Roku Metal, Oryginalna Ścieżka Dźwiękowa, Najlepszy Album Zagraniczny
Kategorie indywidualne: Autor Roku, Kompozytor Roku, Wokalistka i Wokalista Roku, Grupa Roku, Fonograficzny Debiut Roku, Produkcja Muzyczna Roku, Najlepsza Oprawa Graficzna Albumu oraz Piosenka i Wideoklip Roku.

9 w sekcji Muzyki Poważnej
Kategorie albumowe: Album Roku Muzyka Chóralna i Oratoryjna, Album Roku Muzyka Dawna i Barokowa, Album Roku Muzyka Kameralna, Album Roku Muzyka Symfoniczna i Koncertująca, Album Roku Recital Solowy, Album Roku Muzyka Współczesna, Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej
Kategorie indywidualne: Kompozytor Roku, Fonograficzny Debiut Roku.

4 w sekcji Muzyki Jazzowej
Kategoria albumowa: Jazzowy Album Roku
Kategorie indywidualne: Jazzowy Muzyk Roku, Jazzowy Kompozytor Roku i Fonograficzny Debiut Roku.
Dodatkowo członkowie Rady Akademii Fonograficznej postanowili po raz pierwszy przyznać WYRÓŻNIENIE ZA NAJLEPSZĄ IMPROWIZACJĘ JAZZOWĄ.
W kilku kategoriach liczba nominacji została zmniejszona z pięciu do trzech, co oznacza, że w tych kategoriach zgłoszono do konkursu więcej niż pięć, ale mniej niż dziesięć pozycji:
Muzyka ROZRYWKOWA: Muzyka Klubowa i Elektroniczna (7), Oryginalna Ścieżka Dźwiękowa (8)
Muzyka JAZZOWA: Fonograficzny Debiut Roku (7)
Muzyka POWAŻNA: Muzyka Chóralna i Oratoryjna: (7)

WYRÓŻNIENIA/ Cyfrowa Piosenka Roku

Po raz drugi Organizator Fryderyków – ZPAV postanowił przyznać specjalne wyróżnienie związane ze sprzedażą w Polsce nagrań muzycznych w formatach cyfrowych w 2010 roku: w kategorii Piosenka Polska i Piosenka Zagraniczna (na podstawie danych uzyskanych z firmy Pentor Research International).

ZASADY

Edycja 2011 obejmuje wydawnictwa, które zostały opublikowane między 1 grudnia 2009 roku i 30 listopada 2010 roku. Aby nagranie brało udział w konkursie FRYDERYK, musi zostać do niego zgłoszone – takiego zgłoszenia może dokonać wytwórnia fonograficzna, sam artysta lub jego manager.
W tegorocznej edycji zarówno zgłaszanie wydawnictw, jak i głosowania odbywały się drogą elektroniczną. Wydawcy/zgłaszający mieli możliwość zamieszczenia wraz ze zgłoszeniem opisu albumu, okładki oraz pliku mp3, co w znaczący sposób ułatwiło głosującym zapoznanie się ze zgłoszeniami i podjęcie najwłaściwszych decyzji przy typowaniu nominacji.
W pierwszej turze głosowania (03.02 - 20.02.2010) członkowie Akademii Fonograficznej oddawali głosy na zgłoszone do konkursu pozycje – w wyniku tego głosowania wyłonione zostały nominacje.
W drugiej turze głosowania członkowie Akademii Fonograficznej oddadzą głos na jedną z nominacji w każdej kategorii. Tą drogą wyłaniani są laureaci Nagród, których poznamy podczas uroczystej Gali.

AKADEMIA FONOGRAFICZNA

AKADEMIA FONOGRAFICZNA, zrzeszająca dziś 1151 artystów, twórców, producentów, dystrybutorów i innych profesjonalistów z branży fonograficznej oraz dziennikarzy muzycznych powstała w grudniu 1999 r. Podzielona jest na trzy sekcje: muzyki rozrywkowej (733 osoby), poważnej (337) i jazzowej (81).
Członkami Akademii są tacy twórcy i wykonawcy jak: w sekcji muzyki rozrywkowej – Ania Dąbrowska, Anna Maria Jopek, Reni Jusis, Kayah, Adam Nowak, Maria Peszek, Artur Rojek, Grzegorz Skawiński, Andrzej Smolik, Zygmunt Staszczyk, Justyna Steczkowska, Wojciech Waglewski; w sekcji muzyki jazzowej – Ewa Bem, Andrzej Jagodziński, Zbigniew Namysłowski, Włodzimierz Nahorny, Tomasz Stańko, Jan Ptaszyn Wróblewski; w sekcji muzyki poważnej: Konstanty Andrzej Kulka, Jerzy Maksymiuk, Piotr Paleczny, Jadwiga Rappé, Ewa Pobłocka.
Do uczestnictwa w Akademii Fonograficznej zapraszani są nominowani w kolejnych edycjach Nagród FRYDERYK. Pełna lista członków Akademii dostępna jest na www.zpav.pl. 
Nad stroną merytoryczną Nagród FRYDERYK w każdej edycji czuwają Rady Akademii Fonograficznej trzech sekcji, których zadaniem jest m.in. analiza nadesłanych zgłoszeń pod względem zgodności z regulaminem oraz zawartymi w nim definicjami poszczególnych kategorii.
Jesienią 2010 roku członkowie Akademii Fonograficznej wybrali nowych reprezentantów do Rad Akademii Fonograficznej.
Członkami Rad Akademii w kadencji 2011-2012 zostali:
Sekcja Muzyki Rozrywkowej: Paweł Jóźwicki, Piotr Kabaj, Tomasz Lipiński, Piotr Metz, Artur Orzech, Andrzej Puczyński, Marek Sierocki, Andrzej Smolik, Marek Wiernik, Hieronim Wrona.        
Sekcja Muzyki jazzowej: Michał Barański, Paweł Brodowski, Adam Cegielski, Krzysztof Herdzin, Bogdan Hołownia, Dorota Miśkiewicz, Zbigniew Namysłowski, Piotr Rodowicz, Wojciech Staroniewicz, Michał Tokaj.
Sekcja Muzyki poważnej: Łukasz Borowicz, Andrzej Chłopecki, Paweł Łukaszewski, Jerzy Maksymiuk, Małgorzata Polańska, Jadwiga Rappe, Lech Tołwiński, Marek Toporowski, Lilianna Stawarz, Tomasz Strahl.
HISTORIA NAGRODY FRYDERYK
Nagrody FRYDERYK przyznano po raz pierwszy 19 marca 1995 roku w Teatrze Polskim w Warszawie. Laureatami pierwszej edycji zostali m.in. Hey, Edyta Bartosiewicz, Stanisław Sojka, Wojciech Waglewski, Kazik Staszewski, Varius Manx, Kasia Kowalska.
W ciągu lat zasady głosowania na Nagrody FRYDERYK ulegały zmianom, mającym na celu stworzenie jak najbardziej efektywnego i wiarygodnego systemu wyłaniania zwycięzców.
W 1999 roku powstała Akademia Fonograficzna, która przejęła funkcje jury.
Dzięki wieloletniemu zaangażowaniu wielu osób z branży muzycznej, nagrody FRYDERYK zyskały miano najbardziej prestiżowej nagrody muzycznej w Polsce. Jest to jedyny tego rodzaju konkurs oparty na jasno określonych kryteriach i zasadach, gdzie laureaci wyłaniani są w drodze głosowania tak licznej reprezentacji środowiska. Głosowanie jest tajne, a wyniki podliczane są przez niezależną firmę audytorską. Nominowani artyści dopiero podczas gali dowiadują się, kto z nich wyjdzie na scenę po odbiór statuetki. Autorem przyznawanej statuetki FRYDERYK jest Dorota Dziekiewicz-Pilich. 
Najwięcej w historii statuetek i nominacji do Nagrody FRYDERYK otrzymała Katarzyna Nosowska i zespół HEY:

29 FRYDERYKÓW i 71 NOMINACJI (w tym dla zespołu HEY, Piotra Banacha, Pawła Krawczyka oraz w kategoriach Wideoklip roku, Najlepsza oprawa graficzna albumu oraz Produkcja muzyczna roku)
We „Fryderykowej czołówce” znajdują się także:
Kayah                                       8 FRYDERYKÓW                    36 NOMINACJI
Grzegorz Turnau                  8 FRYDERYKÓW                    20 NOMINACJI
Myslovitz                                7 FRYDERYKÓW                    30 NOMINACJE
Ania Dąbrowska                   7 FRYDERYKÓW                    26 NOMINACJE
Raz, Dwa, Trzy                      7 FRYDERYKÓW                    17 NOMINACJI
NAGRODA „ZŁOTY FRYDERYK”

Jak co roku, Akademia Fonograficzna honoruje muzyków i twórców szczególnie zasłużonych dla polskiej kultury muzycznej.

W edycji 2011 nagrody ZŁOTY FRYDERYK za całokształt osiągnięć artystycznych przyznano:
W kategorii Muzyka Rozrywka: panu Wojciechowi Młynarskiemu
W kategorii Muzyka Jazzowa: panu Włodzimierzowi Nahornemu
W kategorii Muzyka Poważna: panu Jerzemu Maksymiukowi

Do tej pory tę szczególną nagrodę otrzymali:
Muzyka Rozrywkowa: Marek Grechuta, Jacek Kaczmarski, Tadeusz Nalepa, Czesław Niemen, Irena Santor, Jerzy Połomski, Ewa Demarczyk.
Muzyka Jazzowa: Andrzej Kurylewicz, Jan Ptaszyn Wróblewski, Jerzy "Duduś" Matuszkiewicz, Zbigniew Namysłowski, Wojciech Karolak.
Muzyka Poważna: Władysław Szpilman, Antoni Wit, Krystian Zimerman, Ewa Michnik, Henryk Mikołaj Górecki, Krzysztof Penderecki.

WOJCIECH MŁYNARSKI

Wojciech Młynarski (ur. 26 marca 1941 w Warszawie), poeta, reżyser i wykonawca piosenki autorskiej, satyryk, artysta kabaretowy, autor tekstów piosenek i librett, tłumacz, znany przede wszystkim z autorskich recitali.
Debiutował na początku lat 60. w kabarecie i teatrze w klubie studenckim Hybrydy. W 1963 ukończył polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, zaprezentował się również na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu jako autor tekstu piosenki Ludzie to kupią wykonywanej przez Janinę Ostalę.
Od połowy lat 60. współpracował z kabaretami (Dudek, Owca, Dreszczowiec). Utwory z tego okresu to m.in.: W Polskę idziemy, Po prostu wyjedź w Bieszczady, Ludzie to kupią, W co się bawić. Pracował również w telewizyjnej redakcji rozrywki. Stworzył wówczas cykl Porady sercowe, w tym utwór Polska miłość, a także piosenkę Niedziela na Głównym (1964) nawiązującą do Dimanche à Orly Gilberta Bécaud.
W latach 70. zaczął pisać większe formy, zwłaszcza libretta operowe i musicalowe: Henryk VI na łowach, Cień, Awantura w Recco. Jest autorem przekładów tekstów piosenek z musicali: Kabaret, Jesus Christ Superstar i Chicago. Na scenie Teatru Ateneum realizował również programy autorskie poświęcone wybitnym artystom i twórcom, m.in.: Brelowi, Hemarowi, Ordonównie oraz Wysockiemu.
Uznawany jest za twórcę nowej formy artystycznej - tzw. felietonów śpiewanych. Teksty autorstwa lub w przekładzie Wojciecha Młynarskiego zostały zamieszczone w książce "Moje ulubione drzewo czyli Młynarski obowiązkowo", wydanej w 2007 przez Społeczny Instytut Wydawniczy Znak.

Odznaczenia

W 2000 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Laureat nagrody Grand Prix 45. Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (2008) i Diamentowego Mikrofonu. W październiku 2008 uhonorowany przez Fundację Kultury Polskiej nagrodą Złotego Berła. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
14 grudnia 2007 z rąk Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdana Zdrojewskiego odebrał Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis".

Dyskografia

• 1967 - Wojciech Młynarski śpiewa swoje piosenki
• 1968 - Dziewczyny bądźcie dla nas dobre na wiosnę
• 1970 - Obiad rodzinny
• 1971 - Recital '71
• 1980 - Szajba
• 1986 - Młynarski w Ateneum (w wydaniu na CD brak niektórych utworów z kasety magnetofonowej)
• 1989 - Jeszcze w zielone gramy
• 1989 - Młynarski w Paryżu
• 1995 - Piosenki... ballady...
• 1995 - Róbmy swoje 95'
• 2000 - Złota Kolekcja Absolutnie
• 2001 - Prawie całość (5 płyt)
• 2002 - Niedziela na Głównym Gala 2001
• 2004 - Zamknięty rozdział
• 2004 - Młynarski i Sent. Jesteśmy na wczasach... na żywo 2001
• 2005 - Czterdziecha
• 2006 - Od piosenki do piosenki. Gwiazdozbiór muzyki rozrywkowej
• 2008 - Pogadaj ze mną - (Piosenki Wojciecha Młynarskiego i Włodzimierza Nahornego)

Źródło: WIKIPEDIA

WŁODZIMIERZ NAHORNY
 
Pianista, saksofonista, kompozytor i aranżer muzyki jazzowej, rozrywkowej, teatralnej i filmowej. Urodził się 5 listopada 1941 roku w Radzyniu Podlaskim. Jest absolwentem PWSM w Sopocie (1960-64). Zdobył wiele nagród na konkursach i festiwalach w Polsce i za granicą. Najważniejsze z nich to:
I nagroda solistyczna, II zespołowa i III dla kompozytora na "Jazz nad Odrą 64";
II nagroda na "Konkursie Młodych Muzyków Jazzowych" w Wiedniu w 1966;
I nagroda na Festiwalu Jazzowym w Wiedniu 1967, którą odebrał z rąk Duka Ellingtona;
I nagroda na "Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu" kolejno w latach: 1972 („Jej portret”) i w 1973 („Tango z różą w zębach”).
Ma na swoim koncie współpracę z legendarnym gdańskim Bim-Bomem (1958-59), z zespołem Andrzeja Trzaskowskiego (od 1965), z Wandą Warską i Andrzejem Kurylewiczem (od 1967) i z grupą "Breakout" w okresie ich największej popularności (nagranie trzech płyt m.in.: „Na drugim brzegu tęczy”).
Działające od 1993 r. trio (z Mariuszem Bogdanowiczem na kontrabasie i Piotrem Biskupskim na perkusji) jest bazą jego formacji i projektów fonograficznych.
NAHORNY SEXTET (Dorota Miśkiewicz – wokal, skrzypce, Henryk Gembalski – skrzypce, Wojciech Staroniewicz – saksofon tenorowy i sopranowy, Mariusz Bogdanowicz – kontrabas, Piotr Biskupski - perkusja) jest najdłużej istniejącym sekstetem w historii polskiego jazzu (od 1998 r.)
Ostatnie lata to okres ogromnej aktywności. Ukazały się płyty: „Ich Portret” (Nahorny-Woliński) - 1995, „Kolędy a cały rok” - 1995, „Piosenki Lwowskie”- 1996, „Nahorny-Szymanowski MITY”- 1997, „Fantazja Polska - Nahorny-Chopin” – 2000 – nominowana do nagrody Fryderyk 2000 w kategorii Jazzowy Album Roku, „Treny 2000 – Jan Kochanowski”. Włodzimierz Nahorny został laureatem Fryderyka 2000 w kategorii JAZZOWY MUZYK ROKU.
W 2002 roku Artysta wydał trzy albumy z cyklu „FANTAZJA POLSKA”, „KONCERT - Nahorny-Karłowicz” z gościnnym udziałem K.A. Kulki i Janusza Strobla.
Współpracuje z wydawnictwem Confiteor Mariusza Bogdanowicza, płyty: Nahorny Trio „Dolce far niente i nic więcej”- 2002, „Śpiewnik Nahornego”- 2003 (piosenki Nahornego w wykonaniu Lory Szafran, z triem i orkiestrą smyczkową, m.in. „Jej portret”, „Czas rozpalić piec”, „Księżyc nad Kościeliskiem”) i najnowsza Nahorny Sextet - „Chopin Genius Loci” wydana w listopadzie 2010 roku, zawierająca utwory Fryderyka Chopina, Karola Szymanowskiego, Romana Maciejewskiego oraz lidera. 
W 2005 roku Włodzimierz Nahorny wystąpił z recitalem na otwarciu Światowej Wystawy EXPO 2005 w Nagoja – Japonia. W tym samym roku otrzymał Brązowy Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis. 
Wydany w 2008 roku album „Pogadaj ze mną” (16 piosenek skomponowanych przez Włodzimierza Nahornego do wierszy Wojciecha Młynarskiego) uzyskał status Złotej Płyty.
W maju 2009 Włodzimierz Nahorny obronił pracę doktorską pod tytułem "Twórczość Fryderyka Chopina jako źródło inspiracji w muzyce jazzowej". Wykłada na Akademii Muzycznej w Gdańsku.
W styczniu 2011 r., z rąk Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego, otrzymał Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.
Od samego początku kariery, od debiutu, wzbudza powszechne uznanie. Wybitny, niepowtarzalny kompozytor, jeden z pierwszych polskich multiinstrumentalistów.
Przez krytyków nazwany "Chopinem jazzu", Włodzimierz Nahorny jest człowiekiem o niespotykanej wrażliwości i skromności, jednocześnie pełnym energii i nowatorskich koncepcji.

JERZY MAKSYMIUK

Jerzy Maksymiuk urodził się w Grodnie. Studia muzyczne zwieńczyły trzy dyplomy: z pianistyki ( klasa Jerzego Lefelda), kompozycji (klasa Piotra Perkowskiego) i dyrygentury (klasa Bogusława Madeya). W roku 1961 zdobył I nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Pianistycznym im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy, ale pianistykę porzucił na rzecz dyrygentury. W 1972 roku założył Polską Orkiestrę Kameralną, którą wkrótce wielu krytyków uznało za jedną z najlepszych orkiestr na świecie. POK koncertowała pod jego batutą na całym świecie w tak prestiżowych salach jak Carnegie Hall, London Proms, Wiener Ferein i oczywiście w Polsce. Sukcesem był także kontrakt z wytwórnią płytową EMI.
W roku 1975 Maksymiuk został pierwszym dyrygentem WOSPR-u (dwukrotne tournée europejskie i w Stanach Zjednoczonych). Lata 1983-1991 to okres owocnego szefowania BBC Scottish Symphony Orchestra, wielu koncertów i tournée z tym zespołem(m.in. Koncerty Promenadowe w Londynie). Tytuł Conductor Laureate przyznany artyście jest wyrazem uznania dla jego osiągnięć w BBC SSO. W roku 1990 Jerzy Maksymiuk rozpoczął współpracę z English National Opera, gdzie poprowadził premierowe przedstawienie "Don Giovanni" i " Zemsta nietoperza". Następne lata wypełniły koncerty w wielu prestiżowych salach, m.in. dyrygował koncertem otwierającym salę Filharmonii w Belfaście. Na swym koncie ma koncerty z tak znanymi orkiestrami jak: London Symphony Orchestra, London Philharmonic Orchestra, Philharmonia Orchestra, Orchestre National de France, Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra. Zawsze koncertował także w kraju, często z wyróżnianą przez siebie Sinfonią Varsovią.
 Nagrał ok.100 płyt, m.in. dla EMI (13 płyt), Hyperionu, Naxosa. Wiele uhonorowanych zostało prestiżowymi nagrodami m.in. Wiener Floeten Uhr za interpretacje Mozarta z POK (1982), Gramophone Award za "Best Concerto of the Year" (1992) z nagraniem "The Confession of Isobel Gowdie" Jamesa Macmillana, w 1995 roku  Hyperionu za koncerty fortepianowe Medtnera (solista Nikolai Demidenko). W Polsce wielokrotnie jego nagrania zdobywały „Fryderyka”, m.in. album „Witold Lutosławski” nagrany z Sinfonią Varsovią, Januszem Olejniczakiem i Olgą Pasiecznik.
Maksymiuk zawsze propagował muzykę współczesną. Jest jednym z założycieli Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej. Wielokrotnie brał udział w "Warszawskiej Jesieni" (dwie nagrody "Orfeusza"), a w różnych krajach dokonał prawykonań ok. 200 współczesnych utworów. W uznaniu tych zasług Strathclyde University w Glasgow uhonorował go tytułem Doktor of Letters .
Elgar Society przyznało mu złoty medal za popularyzowanie muzyki Edwarda Elgara.
Maksymiuk to także kompozytor (muzyka symfoniczna, kompozycje kameralne, balet, pieśni, muzyka filmowa). Ostatnio napisane kompozycje to m.in. oratorium „Arbor vitae” (2003), cykl pieśni „Czerwony księżyc” (2004), „Szepty i krzyk marzeń”- utwór na wiolonczelę i orkiestrę kameralną(2005), „Cztery kolory”- koncert na dwoje skrzypiec i orkiestrę kameralną (2006), „Struny życia” – na dużą orkiestrę, organy, perkusję i dzwony kościelne (2007), „Norwidiana” (2008) – na dwa soprany, mezzosopran i orkiestrę.
Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym medalem „Gloria Victis.  Szczyci się także SuperWiktorem. Białystok przyznał mu tytuł Honorowego Obywatela Miasta